Genietbare Ieper binnenste buiten

De Binusstappers Ieper wachtten ons op in zaal De Klepper.  Ik was niet de enige die wou weten wat deze eigenaardige naam betekent. Ik ging te rade bij Carine Leire. Binus is het Iepers dialect voor Bij ons. Het is geen echte wandelclub maar wandelen hoort bij de werking van vzw WVA (Westhoek, Vrije Tijd, Anders). Deze organisatie richt zich tot mensen met een beperking in algemene zin. Het programma is zeer omvangrijk. Wandelen is er één facet van, goed voor zo’n 2% van de werking. Binus is aangesloten bij Wandelsport Vlaanderen en telt zo’n 30 leden. De staf van vzw WVA bestaat uit een aantal bezoldigde personeelsleden maar de ruime werking draait op veel vrijwilligerswerk. Vroeger heette de club De Spiegelstappers. Er kwam een ommezwaai met een nieuwe ontmoetingsruimte (onze rustplaats) en vernieuwde werking. Er werd gekozen voor één jaarlijkse wandeling.

De tocht bestond uit 3 lussen van circa 6 km, ik koos voor lus 2 en 1, in deze volgorde. Eerst wandelde ik door de Verdronken Weide, een laaggelegen gebied met wachtbekken. Ik kwam vervolgens bij en rond de vestingen (Middeleeuwse versterkingen). Hier bevinden zich enkele bezienswaardigheden: monument Leopold III, gedenksteen Willem I, Ramparts Cemetery, de Leeuwentoren (verdedigingstoren). Nabij de vestingen was er het Houten Paard (foltertuig) en de Kazematten (ondergrondse ruimtes). De binnenstad was klassiek met het monument Ieperse Furie, de Sint-Maartenskathedraal, de hallen en de markt met het gerechtsgebouw. De laatste km was ik even de weg kwijt en koos dan maar om de Menenpoort te bezoeken.

Groot pluspunt van de wandeling was het mooi, gevarieerd parcours langs stenen, water en groen, een absolute topper. Minpunt was de matige bepijling, wegens een minder ervaren parcoursbouwer. De Binusstappers verdienen zeker respijt. Afspraak volgend jaar.

Klik hier voor de volledige fotoreportage (Frans D’Haeyere)