100 km door Vlaamse Velden

Een pak kleinschaliger dan de Dodentocht vorige week maar nu met de ééndagsvliegen achterwege staan de ervaren ultrawalkers paraat in Torhout voor de 3de editie van ‘Door Vlaamse Velden’, tevens ook de laatste keer begonnen 4 jaar geleden. Wie weet komt er nog een editie in 2039 n.a.v. de gruwelijke 2de Wereldoorlog te herdenken. Voor wie de 101 km te veel is kon ook kiezen uit de afstanden 7/ 12 of 20km maar ik ben hier om  langer wakker te blijven.

 

We zijn in groep begonnen aan de eerste hectometers onder begeleiding van de politie wegens het drukke verkeer. We worden losgelaten via de oude spoorweg op naar het kasteel van Wijnendale dat we rondwandelen. De maan is vroeg van de partij waardoor het al snel donker word te Edewalle. Werken moeten we doen tijdens deze inspanning toepasselijk te Werken, één van de voordorpjes van Diksmuide die we niet doorwandelen. Het gaat via Klerken met zijn Vredesmolen naar Houthulst. Daar vind je naast het bos (met zijn Lourdesgrot) ook het Belgisch militaire begraafplaats waar 1.723 Belgische en 81 Italiaanse doden zijn begraven. Het varken van Madonna is nergens te bespeuren enkel sporadische wandelgenoten die ook voet zetten naar de hoofdpost te Sint-Jan.

In tegenstelling tot 2 jaar geleden wandelen we nu via de Lakenhalle naar de Menenpoort in het centrum te Ieper. Na een passage door de verdronken weide, de vijver rond Zillebeke als Zonnebeke verlaten nu stilletjes aan klimmend naar Passendale met het Tyne Cot Cemetery, de grootste begraafplaats van de Westhoek. 11.596 soldaten van het Gemenebest en ook enkele Duitse gesneuvelden liggen hier begraven.

Op de muur achteraan de begraafplaats staan de namen gegrift van 34.957 vermiste soldaten. Het stuk die ons doen herdenken aan de oorlog is voorbij want dalend naar Oostnieuwkerke & Hooglede komt de aankomst dichterbij. In het gehucht St.-Henricus komen de zaterdagwandelaars ons bijvoegen net zoals de donkere wolken boven ons terwijl we wandelen op het moereveld, het laatste stukje onverhard. Met een passage door het gemeentepark beginnen de eerste druppels te vallen juist op tijd zou ik zeggen daar we gewoon nog even door het centrum moeten wandelen met zijn kermisattracties tot aan de sportzaal waar we de bel kunnen luiden. 100 km op onze teller en een mooi aandenken krijgen we mee van deze ultratocht.

 

Klik hier voor de volledige fotoreportage (Birger Coulier)