Succesvolle Walhoevetocht in de streek van St-Sixtus

De Walhoeve in Westvleteren is een prachtig gerestaureerd hoevegebouw, maar vooral een behandelingstehuis in het kader van bijzondere jeugdzorg. Hier begeleiden ze twaalf jongeren in verblijf en vijftien jongeren in dagbegeleiding en probeert men de jongeren terug zoveel mogelijk in het gewone leven te integreren. Sommigen onder hen merken we trouwens af en toe op tijdens de wandelingen. Om het geheel wat te helpen financieren zijn er de jaarlijkse Walhoevefeesten, en dus ook de Walhoevetocht.

We gaan dus wandelen voor het goede doel en het welzijn van de Walhoeve-gasten. Deze wandeling geniet elk jaar opnieuw een grote bijval. Daar zal de gemoedelijke sfeer en gastvrijheid van de organiserende club wel voor iets tussen zitten. Ook de rust van de Hoppeland streek spreekt menig aan en uiteraard ook wel de lokroep van de St-Sixtusabdij en haar verkwikkend trappistenbier. Een aangenaam nazomerweer brengt de mens duidelijk op de been, maar liefst 1165 wandelaars komen naar deze Walhoevetocht afgezakt. De Walhoeve doet vandaag voor de eerste maal dienst als rustpost, start en finish is nu voorzien de vernieuwde Sceure.

Het is volop genieten van de rust en ruimte, van bekoorlijke en natuurvolle wandel- en veldwegen uitkijkend op de West-Vlaamse en Frans-Vlaamse getuigenheuvels. We bevinden ons duidelijk in het rijk van boer boere, de hoppevelden zijn vrijwel bijna leeggehaald, de maïsvelden wachten op de oogst. Gaandeweg komen we terecht in het gebied van de St-Sixtusabdij, in de volksmond de paters van Westvleteren genaamd. Intussen mogen we een eerste maal gaan rusten in het plaatselijke oud schooltje. Hierna volgen we het provinciaal St-Sixtus wandelpad en trekken richting de mooie Sint-Sixtusbossen.

Na een passage doorheen het domein van de Lovie en langs het militaire kerkhof Dozinghem mogen we terug volop gaan genieten van het rustige en vredige Hoppelandschap richting eindmeet. In de Sceure heerst inmiddels een drukte van jewelste. Tijd om de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven. Een stukje heerlijke beenham en een St-Sixtus 12°, wat wil een mens nog meer? De apotheose van een goed onderhouden Walhoevetocht als u het mij vraagt.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Mario Carton