Genieten van het oogverblindend Sint-Arnolduspark tijdens 13e Zaaitocht

Ik trek vandaag voor de tweede dag op rij naar de voet van de Vlaamse Ardennen. Na Nokere staat Tiegem op mijn wandelprogramma. Van hieruit organiseren de Textieltrekkers Vichte hun 13e Zaaiitocht. Zoals gewoonlijk vertrekt en eindigt deze wandeltocht aan het O.C. Mensinde. Een 5-lussen tocht met telkens een ander karakter in en rond Tiegem. Het mooie Warandepark Sint-Arnoldus zou vandaag voor de 839 wandelaars andermaal als leidraad fungeren.

DSC03543

Tiegem, deelgemeente van Anzegem, is een natuurparadijs tussen Leie en Schelde met zijn befaamde Tiegemberg en Tiegembos, pleisterplaats van talloze kunstenaars, schilders, poëten of romanschrijvers. Ideaal om er te gaan wandelen!
Door de steeds groter worden files op de verschillende autosnelwegen, besluit ik een uurtje vroeger te starten dan gewoonlijk. De zomertijd is nog niet afgeschaft (is zelfs opnieuw uitgesteld) en dus is het nog pikdonker wanneer ik aan lus 5 begin. Het is dus uitkijken om niet verkeerd te lopen. Tijdens deze lus stap ik voorbij de Sint-Arnolduskapel.

Na een kopje koffie volg ik lus 4. Deze trekt richting Kaster. Ik volg eigenlijk de wandelsporen van ene Juliaan Claerhout, een veelzijdig geleerde. Hij vond Kaster het uitgelezen werkterrein als heemkundige, taalkundige en natuurliefhebber. En ik kon hem alvast geen ongelijk geven, ik zocht de horizonten op van vrolijk op- en neergaande zachte glooiingen langs de vele kerkwegels van een panoramisch landschap met voor mij de Sint-Petruskerk van Kaster Terug binnen in zaal Mensinde, is het ondertussen tijd geworden om iets te knabbelen. Een boterham met hun befaamde “Streuvelspaté” smaakte mij. Sommige proefden er een Streuvelsbiertje bij, anderen hielden het bij een tas lekkere bloemkoolsoep.

Niemand zal mij tegenspreken dat de derde lus, dat doorheen het Sint-Arnolduspark liep, veruit de mooiste was. Het subliem Warandepark Sint-Arnoldus in volle herfsttooi, is met zijn kuntsmatige rotsen, vijvers en fonteinen een pareltje om in te wandelen. Wat mij vooral heeft opgevallen vandaag zijn de enorm vele voetwegen hier in deze streek. Op veel wegen heerst de auto. Daarom zijn trage wegen, zonder gemotoriseerd verkeer, belangrijk voor landschapsbeleving. Voetwegels zijn eigenlijk een stuk erfgoed en vaak de kortste verbindingen naar de dorpskern, de kerk, of een afgelegen gehucht.
Na nog enkele “stapsteentjes” ging het terug richting O.C. Mensinde.

Opnieuw een bomvolle zaal waar enkele plaatselijke streekbiertjes de smaakpapillen strelen. Het mocht wel na een redelijk pittige wandeltocht. Proficiat aan het voltallig team van de  Textieltrekkers voor deze prachtige organisatie in een schitterend en uniek kader!

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Mario Carton