Langs het Bels Lijntje in Weelde

Het was nog donker toen we vertrokken voor de langste afstand die de Ravelse Wandelaars voor ons hadden uitgestippeld. Ondanks de regen die in de ochtend viel, begonnen we met volle moed voor 42 km. Tijdens de wandeling zou het Bels Lijntje nooit veraf zijn. Dit was vroeger de spoorlijn tussen Turnhout en Tilburg. Sinds het einde van de vorige eeuw is dit echter een mooi fietspad geworden.

Even na zonsopgang waren we al in het prachtige Turnhouts Vennengebied te vinden. Hier wandelden we door open heiden, mooie vennen, eikenbossen en graslanden.

Een ven dat toch wel de moeite waard is om te vermelden is het Peerdsven. Het Peerdsven is een bijzonder stukje natuur. Het diende ooit voor het bleken van garens.  Later werden er bloedzuigers in gekweekt. Paarden werden in het ven geleid. De bloedzuigers hechtten zich aan de dieren. Zo konden ze verzameld worden en werden dan naar vele ziekenhuizen gestuurd, waaronder Londen en Parijs.

Plots zagen we een uitkijktoren. Een beklimming van deze toren kan dan niet achterblijven. We konden bovenop de twaalf en een halve meter hoge toren genieten van de prachtige natuur die het Vennengebied rijk is.

Nadat we ’s middags genoten hadden van heerlijke pompoensoep gingen we verder voor het laatste deel van de wandeling. Nog een lus richting Baarle Nassau en Baarle Hertog. Nu kregen we geen vennen onder onze voeten, maar een echte prachtige boswandeling.

Op de laatste kilometers stapten we langs een voormalig mobilisatiecomplex. In het zuiden en oosten van Nederland bevonden deze complexen tijdens de koude oorlog. Hier stond materieel voor een reserveleger. Men moest toen immers binnen de 24 uur paraat zijn in geval van oorlog. Gelukkig heeft een echte mobilisatie nooit plaatsgevonden en zijn de complexen gesloopt. Het terrein is zo teruggegeven aan de mooie natuur.

De 42 km waren veel te snel voorbij. We hebben genoten van deze schitterende wandeling. Proficiat aan de vele vrijwilligers van de Ravelse Wandelaars voor de geslaagde tocht.

Klik hier voor de volledige fotoreportage (Bart Vanherck)