Curieuze ‘In Flanders Fields’ – ’14-’18-tocht

Met de herdenking van 100 jaar Eerste Wereldoorlog organiseerden de Curieusstappers Westhoek vanuit het vredige Poelkapelle hun Curieuze ‘In Flanders Fields’ – ’14-’18-tocht. Meer dan honderd jaar geleden vormde het grondgebied van Langemark-Poelkapelle het decor van vier jaar lang zinloos oorlogsgeweld. Vandaag de dag zijn de tekenen van de Groote Oorlog nog altijd herkenbaar in dit landelijke landschap.

De Curieusstappers Westhoek hadden CC De Poelkring gekozen als uitvalsbasis. Er werden zeer landelijke omlopen uitgetekend gaande van 7 tot 23 km, met telkens een rustpost in zaal De Hazebrug in de nabijgelegen deelgemeente Sint-Juliaan. Een fris zonnetje is van de partij en ik bind mijn schoenveters vast voor een 18-km lange wandeltrip langs landelijke, verharde, troosteloze wegen.

Poelkapelle is gemeente die zich vooral associeert met Guynemer. Op de rotonde van het dorpsplein herinnert een oorlogsmonument aan de heldhaftige Franse piloot die alhier door de vijand werd neergeschoten.
Ik stap meer dan 2 km op het fietspad gelegen naast de zeer drukke N313 of de Brugseweg. Een klein ommetje brengt mij naar de Steenakkermolen, ook wel Dodenmolen genoemd. Het is een houten standaardmolen die op een lange geschiedenis kan terugblikken. Hij werd een eerste maal in 1439 vermeld als Steen ackere meulne. Eind oktober 1914 lag deze molen in de frontlijn in de Eerste Slag om Ieper. Zo kreeg deze molen de lugubere bijnaam Dodenmolen.

Iets verderop stap ik voorbij de Canadien, zoals hij in de volksmond genoemd wordt, één van de mooiste monumenten uit de frontstreek. Het is een witgranieten zuil van ruim 10 meter hoog, met bovenaan het borstbeeld van een gehelmde Canadese militair die lijkt na te denken over het lot van zijn gesneuvelde vrienden. Hij staat met gebogen hoofd gericht naar de plaats vanwaar op 22 april 1915 de chloorgaswolk kwam aandrijven.

2018-11-03 Poelkapelle-43
Het werd een wandeltocht langs plaatsen waar WO I in alle hevigheid woedde, zo volgden we een stuk van de gekende Gifgasroute.

De medewerkers deden hun uiterste best om het de wandelaars naar hun zin te maken. Toch hoorde ik in de wandelgangen hier en daar wandelaars mopperen over het feit dat de tocht vooral over verharde wegen liep. Ik kon ze jammer genoeg geen ongelijk geven.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Mario Carton

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere