Mistige Novembertocht vanuit Lichtervelde

Op vrijdag 16 november trok ik naar Lichtervelde om er deel te nemen aan de Novembertocht, een prima organisatie van wandelclub De Margrietestappers. Vanuit het prachtige O.C. De Schouw hadden de wandelaars de keuze tussen 5 verschillende afstanden gaande van 5 tot 18 km. Ik was hier voor het derde jaar op rij. Twee jaar terug werd de tocht totaal uitgeregend, vorig jaar was het zonnetje van de partij en dit jaar zou het een mistige Novembertocht worden. Het kan verkeren…..

De herfst is ongetwijfeld de meest fotogenieke periode van het jaar. De natuur maakt zich langzaam klaar voor de winter en overal verschijnen prachtige herfsttinten. Het landschap barst bijna van de kleuren: omstandigheden waarop de wandelaars ieder jaar opnieuw zitten te wachten. Naast prachtige kleuren brengt de herfst nog een ander welkomstgeschenk. Doordat de nachten koeler worden, vergroot ook de kans op nevel en mist. Zeg nu zelf, wat is er mooier dan een kleurrijk bos gehuld in nevel en mist?

Vandaag maakten we enkele prachtige passages doorheen de Huweynsbossen in prachtige maar mistige herfsttooi. Deze bossen zijn een groene long in een relatief natuurarme regio. Dit 35 hectare groot domein  is een relatief jong bos met een rijke waaier aan loofboomsoorten. Gelegen op een 49 meter hoge heuvelkam biedt dit bos een fantastisch uitzicht over de Vlaamse zandstreek en het Houtland. Bij dit mistig weertje was daar vandaag jammer genoeg niks van te merken.

Centraal tijdens deze wandeling was de Radartoren, die voor de langste afstanden twee maal als rustpost zou fungeren. Deze 64 meter hoge toren met straalzender werd opgericht in 1951. De zender maakte deel uit van een netwerk van Luchtmachtkwartieren en vliegbasissen, hoofdkwartieren, de luchtmachtstaf en de NAVO. De basis werd rond 2000 verlaten maar de zender is nog steeds actief. In 2002 werden de gebouwen door de gemeente aangekocht en het is nu een jeugdverblijfcentrum dat sinds 2010 uitgebaat wordt door vzw Radar Afrit9. Echt groot is deze rustpost echter niet, toen ik er de tweede maal aankwam was er echt geen enkel plaatsje meer vrij. Ik wandelde dan maar meteen door tot aan de finish.

De parcoursbouwer had voor de wandelaars een relatief rustige, landelijk maar mooie tocht met veel natuurstukken uitgestippeld waarin we meermaals ook het Heihoekwandelpad verkenden. De organisatoren waren duidelijk in hun nopjes, vooral met een opkomst van 973 wandelaars en dit voor een vrijdag. Ik kijk al graag uit naar jullie alom gekende klassieker de  Oliebollentocht op zaterdag 9 februari 2019.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Mario Carton