Het weer als spelbreker tijdens St. Pieterstochten

De organisatoren van de Sint-Pieterstochten in Schorisse hadden wellicht ander weer in gedachten toen ze het parcours uittekenden. Het werd echter een grijze, miezerige dag, van begin tot einde. Maar niet getreurd, de Vlaamse Ardennen staan altijd garant voor een prachtige wandeling. Schoorisse, afkomstig van het Latijnse Scornacum (schorre), was reeds bekend in de 12de eeuw, meer bepaald met de Heeren van Schoorisse. Arnaut V, een van de Heeren, was zelfs raadsheer van Lodewijk van Male, die in 1378 de onafhankelijkheid van het huidige Schorisse verwierf.

Een bekende inwoner van Schorisse was Omer Wattez. Wattez was schrijver van essays, gedichten, novellen, toneelstukken en vertaler van Germaanse sagen en vooral een overtuigde Vlaming. Beroepshalve was hij onderwijzer, hoofdonderwijzer en leraar te Schorisse, Heurne, Antwerpen en Doornik. (Bron: Wikipedia) Aan de kerk van Schorisse staat een gedicht van Wattez, een ode aan Oudenaarde. Ook aan zijn geboortehuis hangt een bord met een tweetal dichtregels.

De lus naar de rustpost ging vooral over rustige, verkeersluwe wegen. Na afstempeling en versterking van de inwendige mens in de school, kregen de wandelaars vooral natuur voorgeschoteld. De grotere afstanden met een lus die hen opnieuw naar de rustpost voerde, de rest op weg naar de startzaal.

Vanuit de startzaal kon er nog een prachtige lus verkend worden. De club Klavertje Vier heeft opnieuw gezorgd voor een schitterend parcours en een goede organisatie. Spijtig van het weer en dat was misschien ook een van de oorzaken van de mindere opkomst. Uiteindelijk sloten de inschrijvingen af met 530 wandelaars.

Klik hier voor de volledige fotoreportage. (Josiane Questroy)