Bosrijke Hooggoed wandeling Aalter

De wandelingen vandaag waren niet zo talrijk, ik opteerde voor de Hooggoedwandeling georganiseerd door de Lachende Wandelaars Aalter. Ik voelde mij aangesproken door de bosrijke streek. Het parcours van de 12km-tocht liet op de kaart inderdaad heel wat groen zien. Het leek niet mogelijk om een algemene groepsfoto te maken, ik heb dan maar de vrouwen uit de keuken bij elkaar gebracht.

Aalter is een Oost-Vlaamse gemeente in het Meetjesland met een oppervlakte van 81,92 km² en een inwonersaantal van 20.544 (cijfers 2018). Per 1 januari 2019 wordt zij uitgebreid door de fusie met Knesselare. De wandeltocht bestond uit twee delen. Een afstand van 6,7 km ging richting Sint-Maria-Aalter en de weg terug bedroeg 7,1 km. Het eerste deel sprak mij het sterkst aan met een belangrijke doorgang van het Hooggoedbos. De naam is ontleend aan de relatief hoge ligging. In 1722 werd het gebied aangekocht door de jezuïten van Antwerpen, later kwam het in bezit van particulieren. In 1985 kocht de Vlaamse Gemeenschap 67 ha van het gebied aan. Het bestaat voornamelijk uit naald- en loofbos en een aantal weiden. De zandige wegen en dreven lagen er nu toch wel modderig bij.

De rustpost was gevestigd in Sint-Maria-Aalter, deelgemeente van Aalter. Zoals ik al had kunnen vaststellen ligt het dorp in een bosrijke omgeving in Zand-Vlaanderen op de grens met West-Vlaanderen. Vroeger werd wat laatdunkend neergekeken op de plaatselijke bevolking vanwege de armoede en de geïsoleerde ligging. In het laatste deel van de tocht werd de bosrijke omgeving vervangen door rustige, autoluwe verharde wegen en zo ging het richting Sportcentrum. Einde van een verzorgde tocht doorheen een zeer bosrijke omgeving. Dank aan de organiserende club. Gezien een paar minder aangename ervaringen op deze wandeldag wil ik nog een algemene tip meegeven: vriendelijkheid kost geen geld en houdt het plezant.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere