Pittoreske Scheldemarstocht in Baasrode

We waren op bezoek in Baasrode bij wandelclub WSV Baasrode vzw. Toen ik met de wagen het dorp naderde, speelde de zon mij serieus parten maar alle voortekenen waren er voor een zonnige dag. Het was al serieus zoeken naar een parkeerplaats, het zou een drukke dag worden voor de medewerkers.

Baasrode is een Oost-Vlaams dorp, deelgemeente van de stad Dendermonde en gelegen in de Scheldevallei. Baasrode kende een bloeiperiode wat scheepsbouw betreft maar in 1986 sloot de laatste scheepswerf. Op zijn grondgebied ligt ook het gehucht Vlassenbroek en daar zou het naartoe gaan. Dat bleek toen ik het parcours van de 16 km onder de loep nam. Daar was ook de enige rustpost gevestigd.

Achteraf bekeken was de eerste lust van 5,8 km richting Vlassenbroek het mooiste van de ganse tocht. Ik stapte meteen  richting Scheldedijk. Afwisselend met onverharde paden ging de lus hoofdzakelijk langs de dijken met zicht op Vlassenbroek en de Schelde. De Vlassenbroekse polder is een prachtig stukje natuur. Vanop de dijken geniet je van een mooi uitzicht op het natuurgebied (ca 300 ha) gelegen in de Scheldemeander. Een groot gedeelte wordt ingericht als gecontroleerd overstromingsgebied via het zogenaamde Sigmaplan. Vele sfeervolle foto’s rijker bereikte ik de controle te Vlassenbroek. Deze rustplaats was echt wel veel te klein, je geraakte met moeite binnen en buiten, dus maar rap wegwezen.

De lus van 3,2 km die volgde was een kleine verkenning van Vlassenbroek. Het gehucht is een kunstenaarsplaatsje en een toeristische trekpleister voor fietsers en wandelaars. Zo kwam ik terug in de startplaats die fungeerde als rustpost voor de grootste afstanden. Er wachtte mij nog een lus van 6 km, een kleine verkenning van Baasrode. Trekpleister is zeker de toeristische stoomspoorlijn Dendermonde – Puurs en de verzameling van oud spoorwegmateriaal (locomotieven, wagons en rijtuigen). Nog een paar onverharde paden en daar was het einde. Alle lof voor de organiserende club.

2019-02-16 Baasrode-56

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere