Op pad met Euraudax in Hamme

Zeldzaam & ongewoon zijn ze te vinden onder de ultrawalkers als we het hebben over de afstand 125 km. Dit kan alleen maar van toepassing zijn als je komt meewandelen in groep bij één van de Euraudax organisaties, dus moeten we de verplaatsing maken naar Hamme waar Frank Rottiers zijn thuisgrond Merksem dus heeft omgeruild. Als 125 km te veel was voor u kon je ook kiezen voor de veelvouden van 25 km. Daar waar we vorig jaar nog vrieskou hadden, trotseren we vandaag de harde wind.

We starten om 11u en wandelen dichtbij kronkelende Oude Durme. Ons landje is dik bezaaid met kapelletjes en onderweg komen we er een aantal tegen op ons traject alsook de de barokke Sint-Jozefkapel met houtsculpturen is er één van die je terugvindt in het gehucht St-Anna. Aan de O.L.V. Hulp der Christenenkerk staat er een diertje met toepasselijke titel ‘Zogge Ku(n)st’ waar de plaatsnaam Zogge wordt gelinkt aan de benaming zeug voor een vrouwelijk zwijn. Dit dier komt trouwens ook voor op de Zogse feestvlag.  Het varken heeft gouden lippen in bladgoud op het varkenslijf. Op het plateau staat volgend geschrift: “Om je gemoed te sussen, moet je mijn billen kussen. Want zonder zorgen of schulden worden je lippen verguld”. De felicitatie kussen zijn voor morgenmiddag pas want we hebben nog een hele karwei te gaan.

S’nachts wandelen we door Sint-Amands als Moerzeke om steeds na elke lus weer terug te wandelen naar de startzaal. Ondertussen is het zondagmorgen geworden wanneer we het ontbijt achter de rug hebben waar we dus de hesjes weer mogen opbergen in de valiezen. We zijn al over de 100 km maar toch wacht er nog een laatste lus waar de Durme een grote rol zal zijn zowel in het begin als het einde. We wandelen de Durme over via de Mirabrug die haar naam en bekendheid kreeg dankzij de speelfilm Mira, de verfilming uit 1971 van het boek ‘De teleurgang van de Waterhoek’ van Stijn Streuvels.

Doorheen de koolputten waar gewerkt wordt zien we eventjes verder voor ons de Sint-Rochuskerk te Sombeke waar ook een beeld staat van kunstschilder Edmond Verstraeten tegenover café Roxy die speciaal voor ons open hebben gedaan. We wandelen nu langs de chiquere villa’s van het dorpje Waasmunster om met een passage door het Eekhoekbos eindelijk weer een stukje onverhard te hebben tot aan de rust. Stilletjes aan verlaten we Waasmunster om de Durme weer op te zoeken richting de startzaal.

Verslag: Birger Coulier
Klik hier voor de volledige fotoreportage (Birger Coulier).