Mooie wandeling doorheen de Ieperse frontstreek

on

Een wandeltocht inrichten als de wielerklassieker de Ronde van Vlaanderen gereden wordt, betekent dat de meesten er vroeg bij zijn om na hun favoriete afstand lekker thuis in de zetel te kunnen genieten van de wielerklassieker. Ik behoorde ook tot deze categorie en begon vroeg aan mijn tocht van 13 km doorheen de frontstreek rond Ieper. De medewerkers van Wandelclub Nooit Moe Boezinge waren er klaar voor, ik eveneens.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was het slagveld gesitueerd in en rond Ieper. In de Ieperboog of Ypres Salient werden maar liefst vijf bloedige veldslagen uitgevochten. Veel monumenten en  begraafplaatsen herinneren ons aan deze dramatische gebeurtenissen. Het aandeel aan begraafplaatsen bleef tijdens mijn tocht beperkt tot twee. Eerst was er het Divisional Cemetery in de Ieperse deelgemeente Vlamertinge. De begraafplaats is 1430 m² groot, er liggen 283 doden begraven. In het tweede deel van de tocht naar het einde toe was het Belgian Battery Corner Cemetery te Ieper aan de beurt. Op deze site stonden drie Belgische artilleriebatterijen opgesteld in 1915. Momenteel zijn er 573 slachtoffers begraven.

Er was een eerste rustpost na een 2 km en daarna na een goeie 7 km. Ik had het niet beter kunnen timen. Ik had net de controlepost in Dikkebus betreden of het begon goed door te regenen. Toen het meeste voorbij getrokken was, zette ik mijn tocht verder voor de laatste 6 km. De ganse tocht was een ode aan onverharde paden en autoluwe wegen doorheen een lichtgolvende landelijke omgeving. Deze deed ook denken aan de Eerste Wereldoorlog want het was net deze regio die de Duitsers er toe bracht om hier slag te leveren wegens de strategische ligging. Enkele gemeenten ben ik doorgetrokken genietend van de ontluikende lente die overal viel waar te nemen en op het einde was ik helemaal droog. Zo kwam een einde aan een mooie en genietbare tocht doorheen de frontstreek. Dank aan de organiserende club voor een feilloos verloop en goed uitgestippeld parcours.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere