Kemmelberg, wandeling met verbluffende ontmoetingen

Op Paasmaandag staan er slechts 2 wandeltochten op het programma in de provincie West-Vlaanderen. Ik wil mijn klimmerscapaciteiten op de proef stellen en trek naar de Heuvellandse deelgemeente Kemmel met als startplaats het O.C. De Gaper. Deze naam verwijst naar de spotnaam die de Ieperse stedelingen gaven aan de Kemmelnaars, omdat bij  menig Kemmelnaar de mond wijd openviel toen zij voor de eerste maal op de Ieperse Grote Markt kwamen en de Lakenhallen zagen. Dit wordt ook nog  eens verbeeld in het werk van beeldhouwer Isidoor Goddeeris dat op den Dries prijkt. De Kemmelbergtocht zou een wandeling worden vol verrassende ontmoetingen.

Wandelen in deze streek zonder een oorlogskerkhof kan bijna niet, de parcoursmeester neemt op deze tocht eventjes de tijd om stil te staan bij wat voor leed die Groote Oorlog heeft nagelaten.
Na een rustige aanloop volgt al vlug een heuse opwarming in het Provinciedomein Kemmelberg tot aan de westelijke flank van deze heuse kuitenbijter met een hoogteverschil van 156 m.. Het was een opwarmertje maar het lekkere gevoel zat er al meteen in. Hier zorgt de boshyacint in de lente voor een bontgekleurd lappendeken. De paarse bloemen bloeien slechts een paar weken. Ze worden ook wel blauwe kousjes genoemd, ofwel snottebellen omwille van het slijm dat uit de stengel komt.

8

Eenmaal boven bevindt zich het Frans Ossuaire (massagraf). Hier rusten 5294 gesneuvelden van de hevige gevechten rondom Ieper. Ik volg een stuk van de Kemmelbergwandelroute die ondermeer op en rond de Monteberg de mooiste panorama’s laat zien. Na een pauze in Dranouter trekken de langste afstanden richting Nieuwkerke. Al van ver aanschouwen we de rookwolken van een aardappelverwerkend bedrijf. Vele inwoners willen eigenlijk al lang dat het bedrijf uit het dorp vertrekt wegens de overlast van de vele vrachtwagens.

In ’t Seultje mag ik tweemaal een rustpauze inlassen. Na een korte, plaatselijk lus wandel ik onder de Pont D’ Amour waar boven ooit stoomtreinen voorbijraasden. Het is werkelijk genieten van de immense vergezichten. Er is een laatste rustpost voorzien in De Linde en hierna trek ik voor de tweede maal naar de Kemmelberg om de trappen aan de Hollemeersch te beklimmen. Hierna stuurt de parcoursmeester de wandelaars doorheen de wijngaarden van de Monteberg om terug af te dalen richting het Warandepark en zo naar de finish te trekken.

De Heuvellandstappers hebben een opnieuw een dijk van een wandeltocht neergezet maximaal gebruik makend van de pluspunten die de omgeving hen biedt. Zij mogen zeer tevreden zijn met hun organisatie, de bijna 2000 wandelaars waren unaniem laaiend enthousiast. Volgend jaar wordt deze tocht hoogstwaarschijnlijk opgenomen in het WalkOn-wandelcriterium van Wandelsport Vlaanderen.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Mario Carton