Euraudax aan de westkust

Geen enkele druppel is er de afgelopen 24 uur gevallen terwijl in het binnenland er een overvloed aan regen was. Weeral is gebleken dat de weervoorspellers er grandioos naast zaten & daardoor de meeste Euraudax-fans de verplaatsing niet zagen zitten naar Adinkerke toe waar ‘Euraudax Westkust’ o.l.v. Coulier B. zijn 2de Zandloperstocht organiseert bestaand uit 2 lussen van 25 km, of afzonderlijk af te leggen. De naam van de tocht speelt zich uit daar we in een bepaalde tijd in groep moeten uitoefenen tegelijkertijd ook in het zand zullen lopen.

Vanuit het gemeenschapshuis is de eerste 2 km verhard vooraleer we wandelen door de Krakeelduinen direct gevolgd door de passage van domein De Westhoek. Als het echt zomer is waan je hier in de Sahara daar tussen de duinhellingen de wind geen kans krijgt, mede daardoor dat het hier in de volksmond zo wordt genoemd. Aan de kust is het allemaal plat hoor je meermaals in de volksmond, daar hebben ze hier een klein puistje in het parcours ingepland om toegang te krijgen tot de Dune du Perroquet op weg naar het strand van Bray-Dunes.

De grens zijn we dus overgestoken om halt te houden aan het infokantoor. Terug het strand op, op zoek naar een garnaal, niet in de zee, maar wel op een bunker. Vele bunkers merken we ook op als we wandelen in de Dune Marchand waar echt mul zand ver te zoeken is. Het eerste dorpje net over de grens is Ghyvelde waar nadat we halt hebben gehouden achtereenvolgens Dune Fossile als de Cabourduinen door wandelen om met kleine wijziging in het Garzebekeveld door de modder te vermijden een einde hebben aan traject 1.

Met zijn 16 zijn we vertrokken aan de andere lus, die minder lastig is dan de vorige. Het stationsgebouw achter ons latend, Plopsaland tegemoet zoeken we het Calmeybos op die ons toegang heeft aan Domein Westhoek. Tijdens de 1ste lus al een stukje meegepikt van dit maar nu korter. Het is tijd om de zeelucht in ons te nemen alsook voor een laatste keer nog het strand te zien tot aan het borstbeeld van Leopold I. Eventjes de binnenwegjes door om gemakkelijk de 93 treden te nemen naar het hoogste punt in het centrum om door de winkelstraat volledig de dijk af te wandelen. De Houtsaegerduinen kunnen we ook al afschrapen van de To Do-list, daar waar de Zuid-Abdijmolen met zijn neus naar de Hoge Blekker staat. We doen hem maar half want bergjes hebben we wel genoeg gehad zeker? Het terrasje opzoekend van de cafetaria van het zwembad om even te verpozen vooraleer we wandelen rond de militaire basis waar vroeger een wandelpaadje liep voor de vakantiegangers van defensie die naar het strand wilden.

De Noordduinen als Kerkepannebos brengen ons terug naar De Panne waar er als verassing nog een keer het bordje ‘moeilijk’ wordt omhoog wordt gehouden om een steile wand omhoog moeten. Via de Oosthoekduinen/Calmeynbos passeren we terug Plopsaland om hetzelfde stukje als het begin doen, dus we weten waar de finish is. Einde van een pittige maar mooie strandwandeling.
Tekst: Birger Coulier

Klik hier voor de volledige fotoreportage (Birger Coulier)