Herfsttocht richting Astene vanuit Deinze

Het zou een mooie herfstdag worden. De wandelaars stroomden dan ook in trosjes de zaal van het VTI binnen waar de medewerkers van de Wandelclub Natuurvrienden Deinze klaar stonden om ze op te vangen. Het zou richting Astene gaan. Ik opteerde voor de 15 km, wat verwarrend omdat er op het info-bord vermeld stond: 15 km met lus en 15 km zonder lus, dit kan uiteraard niet kloppen, idem voor de 20 km.

Ik verliet algauw het centrum van Deinze om rustige wegen op te zoeken. Ik kwam Filliers voorbij, de gekende graanstokerij op het grondgebied van Bachte-Maria-Leerne. Via heerlijke weggetjes ging het naar de Vosselareput langs onverharde paden met een pittoreske waterplas. Even verder kwam ik Astene (deelgemeente van Deinze) binnen via het Oude Sas. Dit is een oase van rust en poëtische plek aan de Leie en inspiratiebron voor schilders. Op de rechteroever tref je de twee sasmeesters huizen uit de negentiende eeuw aan. Het ophaalbruggetje over het sas dateert van na de Eerste Wereldoorlog en wordt nog steeds met de hand bediend.

2019-11-16 Deinze-235

Na de rust in Ten Hove na 6,9 km was de Sint-Amanduskerk niet veraf. Ze werd gebouwd rond 1834 en raakte zwaar beschadigd tijdens beide Wereldoorlogen, later hersteld. Het Goed te Parijs (stadsbos van Deinze), heeft veel te bieden met prachtige wandeldreven. Sinds 2011 wordt het stadsbos van 55 hectare verder uitgebouwd. Na een lus van 3,8 km kwam ik terug in rustpost Ten Hove.

Voor de laatste 4,7 km ging het via Astene Dreef stilaan richting Deinze met het station. Het Antoon Van Paryspad is een heerlijk weggetje dat uitkomt aan de O.L.Vrouwekerk. De kerk geldt als een mooi voorbeeld van Scheldegotiek. Ik ben er even binnen geweest. In 1988 werd een grotetertsbeiaard geïnstalleerd, de eerste ooit ter wereld. Hiermee kwam een einde aan een aangename natuurwandeling aan de boorden van de Leie en het pittoreske Astene. Dank aan de organiserende club voor een feilloos verloop.

2019-11-16 Deinze-241

Klik hier voor de fotoreportage van Frans D’Haeyere

Klik hier voor de fotoreportage van Josiane Questroy