West-Vlaamse Zeepolders

Natte Wintertocht Beerst

De medewerkers van wandelclub De Tervaete Stappers Keiem stonden in OC Ter Zaele klaar om de wandelaars te ontvangen. Toen was er van regen nog geen sprake maar dit zou straks anders worden. Er stonden vijf afstanden geprogrammeerd, ik koos voor de 16,2 km.

Beerst is een deelgemeente van de West-Vlaamse stad Diksmuide. Beerst heeft een oppervlakte van 11,66 km² en telt iets meer dan 1100 inwoners. Van de Sint-Wandregesiluskerk is er op dit ogenblik weinig te zien, de torenspits is helemaal ingepakt. Beerst ligt aan de IJzer en de Handzamevaart, gedeeltelijk in de West-Vlaamse Zeepolders en gedeeltelijk in Zandig Vlaanderen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Beerst volledig verwoest.

Het eerste stuk van 5,8 km liep over rustige, vlakke verharde en onverharde wegen doorheeen het Polderlandschap, de rust zelve. Al over een stukje Vladslo kwam ik in Keiem waar ook de rustpost gevestigd was. Na de rust wachtte mij een lus van 4,6 km om hier terug te keren. Dit zou een lijdensweg worden met regen en pijltjes die er niet hingen. Het was een beetje gokken maar gelukkig kwam ik op de juiste weg. De regenschermen kwamen sporadisch naar boven want er stond een strakke wind maar de gepaste regenkledij zorgde voor de nodige bescherming. Ik bezocht het militair kerkhof. Keiem werd op 18 oktober 1914 door de Duitse troepen veroverd. Er liggen 628 gesneuvelden, meer dan de helft niet geïdentificeerd.

Keiem is een andere deelgemeente van de stad Diksmuide. Het grondgebied van Keiem grenst ten westen aan de IJzer, waarover de Tervatebrug (cfr naam van de wandelclub) ligt. Keiem heeft een oppervlakte van 12,92 km² en telde in 2007 bijna 1300 inwoners. De Sint-Niklaaskerk werd bijna volledig verwoest tijdens beide Wereldoorlogen maar later heropgebouwd.

2019-12-15 Beerst-287

Het laatste stuk van 5,8 km verliep in een druiligere regen ofschoon de zon af en toe slappe pogingen deed om door het wolkendek te breken maar dat duurde nooit lang. Op de velden waren grote regenplassen te zien, ook de vorige dagen had het goed geregend. Zo kwam er een einde aan een weliswaar natte maar rustige, landelijke tocht. Dank aan de organiserende club.

Klik hier voor de fotoreportage van Frans D’Haeyere

Klik hier voor de fotoreportage van Patrick Olivier