Rodenbachstad

Roeselare by night

Dit was een thuiswedstrijd, 10 minuten wandelen tot aan de startzaal VTI-Roeselare waar de Colliemolen zijn tenten opgeslagen had voor zijn Roeselen by night. Het weer was mottig, een beetje mistig maar wel droog. Ik had me voorgenomen te combineren: 13,6 km in de klaarte en 4 km in het donker, kwestie van veel te zien maar ook de typische kerstsfeer op te snuiven.

Roeselare (klik voor uitleg) is een stad in het hart van West-Vlaanderen, gekend voor zijn handel, telt zo’n 62.000 inwoners. Destijds werd Roeselare ‘Het Manchester van Vlaanderen’ genoemd. Mannen als Albrecht Rodenbach, Hugo Verriest en Guido Gezelle speelden een belangrijke rol in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd in de 19e eeuw. Roeselare is vooral gekend als wielermekka (Museum Koers).

De tocht van 13 km vertrok langs het pad langs het wielermuseum. Hier vallen mooie muurschilderingen te bewonderen. Dan ging het naar de dichte buitenkant van de stad met de Spiraalbrug, wijk Sint-Jozef, park Van de Walle. Na 4,8 km kwam ik aan in de rustpost in de Sint-Lutgardisschool. De zaal was goed gevuld, de meesten kwamen hier twee of drie keer langs.

Er was een kleine lus van 3,3 km. Het Collievijverpad is gelijkend aan de naam van de club, de Colliemolen. Er volgde een sompig stuk in de omgeving van drukkerij Roularta, wel mooi als afwisseling in het parcours. Intussen had ik 8,1 km afgelegd.

Het bezoek aan het kerkhof was een topper, normaal geen leuke bezigheid maar de graftombe van Albrecht Rodenbach zie je niet elke dag. Ook de vele oorlogsmonumenten zullen voor velen een verassing geweest zijn. Van op het kerkhof is de Sint-Michielskerk te zien. Dan ging het naar de binnenstad met enkele markante gebouwen o.a. de Sint-Amandskerk. Uiteraard mocht het Geitenpark (stadspark) niet ontbreken, dan richting centrum, de Munt (met Arhus Kenniscentrum), Sint-Amandsplein, stationsplein.

2019-12-27 Roeselare 082

In het donker in de kerstperiode wandelen heeft iets magisch, vooral fotograferen is dan een feest ofschoon de statief toch wel gaat wegen op den duur. Mijn 4 km waren rap om maar het oogde mooi. Hiermee kwam het einde aan een heerlijke dagje uit in mijn thuisstad. Dank aan de organiserende club.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere