Wandelvariatie troef in Schaffen

Vandaag vindt de jaarlijkse Hugo Bonnynstocht plaats in Schaffen, deelgemeente van Diest en vooral bekend omdat de kazerne en opleidingscentrum van het Belgische leger voor parachutisten er gevestigd is. De wandelclub Vos Schaffen heeft het vertrek voorzien in Het Gildenhuis,  gelegen in het centrum waar reeds veel auto’s geparkeerd staan, maar wij vinden de weg naar een grote parkeerweide.

Na een babbeltje met voorzitter Louis begeven we ons naar de inschrijftafel en bekijken daarna  de parcoursen. We kunnen kiezen uit een verscheidenheid aan afstanden van 4 tot 30km en besluiten het parcours van de 14km voor onze rekening te nemen. We verlaten al snel het centrum en begeven ons in een mooie holle weg, kenmerkend voor het Hageland. Daarna komen we terecht in het Heesbos, gelegen ten noorden van Zelem. We doorkruisen dit over kronkelende, op- en neergaande paadjes.

Op het geluid na van een fluitend vogeltje, dat al lentekriebels heeft, is het hier een zalige stilte. We dalen geleidelijk af richting vallei van de Zwarte Beek om hier te passeren langs een natuurgebied en na enige tijd zien we de toren van de Sint-Willibrorduskerk van Meldert, deelgemeente van Lummen,  voor ons oprijzen. Hier bereiken we dan ook de controlezaal, O.C. De Kalendries, waar we even een korte rustpauze inlassen.

Alhoewel we dit eerste gedeelte veel bos onder de voeten kregen brengt het tweede deel heel veel variatie. Eerst wat rustige straatjes, daarna een afwisseling van bos, weiden, velden en mooie open landschappen in glooiende vormen. Ondertussen is ook de zon volop van de partij.

Schaffen-080-DSC_8668

Genietend van deze mooie uitzichten krijgen we in de verte de toren van de Sint-Hubertuskerk van Schaffen in het vizier en weten we dat er stilaan een einde komt aan deze prachtige wandeltocht, die perfect gepijld werd. We danken dan ook het bestuur en alle medewerkers van Vos Schaffen voor het vriendelijk onthaal en de zeer goede organisatie.

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Denise

Tekst: Nico