Pannenkoekentocht Ichtegem

Wandelclub Koekelare was op één na de enige organisator in West-Vlaanderen en het weer zat mee, zulks voorspelde een grote opkomst. Wegeniswerken verstoorden wat het verkeer rond het sportcentrum van Ichtegem. Er waren diverse afstanden, ik opteerde voor de 13 km.

Ichtegem is een fusiegemeente waartoe Ichtegem, Eernegem en Bekegem behoren. De gemeente telt circa 14.000 inwoners. Het centrum van de hoofdgemeente ligt op amper 2 km van het centrum van Koekelare, het ging deze richting uit. Mijn tocht bestond uit 3 delen: 4,61 km, 8,44 km en einde na 13,41 km.

Meteen vielen de zwarte kunstbeelden op langs de weg. De Sint-Michielskerk in Ichtegem heeft nog wat sporen van het 15e eeuwse laat-romaanse kerkje. In 1884 kwam er een driebeukig schip in de plaats. Langs rustige, kronkelende verharde wegen ging het richting Koekelare. De wandelaars vormden een lang lint.

Na de rust volgde een lus doorheen Koekelare met doortocht van het centrum. Op weg naar het centrum staan weerzijds van de weg betonnen palen in grillige vorm waarvan sommige een gedicht bevatten. Domein Zaal de Baluchon verwijst naar de seizoenarbeid. De Sint-Maartenskerk is een driebeukige hallenkerk gebouwd tussen 1878 en 1912. Het opvallend gebouwtje Sala Thai is een Aziatisch curiosium. De Mote is een natuurgebied van 5 ha dat zich te midden van de gemeente bevindt. Het omvat veel bomen en een grote visvijver.

Na mijn tweede doorgang van de controle in Koekelare ging het verder richting startplaats via rustige wegen, zowel onverhard als verhard. Het lag er nergens zompig bij. Nadat ik enkele kunstwerken voorbijgekomen was, zag ik sneeuwklokjes en fleurige gele lentebloemen, teken dat er toch iets mis is met ons klimaat. Zo kwam een einde aan een aangename, landelijke tocht doorheen Ichtegem en Koekelare. Bij aankomst was het tijd voor de gratis pannenkoek en of hij smaakte. Dank aan de organiserende club voor een feilloos verloop. Net 2.000 wandelaars passeerden de inschrijvingstafel.

2020-02-15 Ichtegem-135

Klik hier voor de volledige fotoreportage van Frans D’Haeyere